>take 5

July 27, 2007 at 8:01 pm (Uncategorized)

>

malam tadi aku hepi-hepi. kemain lagik memborong buah-buahan & segala macam makanan. ada durian, manggis, rambutan, nasik ayam, otak-otak, satay, etc. konon nak makan beramai-ramai dgn adik-adik kat umah.. sekali derang tido la pulak. padahal jam baru tunjuk kul 9.45 mlm. ish ish ish.. awal btul derang tidur. penat sangat agaknya. takper lah.

lepas hantar bebarang makan kat umah, aku keluar dgn Mamoru. makan berdua kat kedai mamak area umah aku tu. siap kupas sebiji durian lagik. sedap sungguh durian tu. tebal isi dia. sebiji harga dia dah doblas ringgit. mana tak sedap ye tak? aku makan tak sampai seulas. dulu taim kekecik boleh lah aku bedal sampai tiga pat biji sekaligus. sekarang nih tak boleh lah. asal makan lebih seulas je aku start rasa pening-pening lalat tataw naper. takperlah, dapat amik bau pun jadi lah. kesian Mamoru kena habiskan sebiji durian besar tu sengsorang.. sampai muak katanya. hik.

hari ni nk buat final checking dgn DA utk major project. aku tak risau apa pun, semua keje dah siap. in fact, aku dah ready 99.9% utk projek nih. tunggu masa je. Isnin depan maybe tak masuk opis. seharian spend kat Genting – meeting. harap semuanya under control.. *pray*.

lepas nih maybe seminggu (or dua minggu) aku tak jumpa Mamoru. sesama bz. rituh dia cakap kena outstation ke Melaka. adat lah. programmer mcm dia bukan buat keje statik. lelabih lagi kalau ditempatkan kat pejabat goverment yg sungguh lah bz. tetiap hari ada je mender yg dia kena buat. tu tak termasuk meeting yg pelbagai. semlm Mamoru inform dia dapat offer keje dgn Sarawak Hidro. boleh tahan jugak lah offer dari kompeni nih. tapi sebelum tu ada projek yg dia kena buat. hm.. aku takde masalah kalau dia nak tukar keje dari goverment ke private. ikut dia lah. janji dia selesa. cuma kat tempat baru nanti for sure beban keje dia akan bertambah. aku rasa kalau dia terima offer tu, confirm sesekali dia akan ke Sarawak (tho the offer was based in KL). bila aku timbul kan isu Sarawak, Mamoru cakap not to worry sangat. kalau kena pi pun, bukan selalu plus kami (aku & dia) dapat peluang mendaki gunung-gunung kat Sarawak nanti.. wahh, aku dah mula terbayangkan Gunung Mulu & Murud.. best jugak kan? apa pun still, it is up to Mamoru~kun to decide (sayang, I will support you no matter what ok).

malam nih aku depart ke Melaka. balik kampung. adik aku cakap, bapak dah berapa kali duk tanya bila aku nak balik. rindu kat aku lah tu (aku pun rindu jugak!).

dats abt it. back to work then (enjoy ur wiken ppl)

Advertisements

Permalink 4 Comments

take 5

July 27, 2007 at 8:01 pm (Uncategorized)

malam tadi aku hepi-hepi. kemain lagik memborong buah-buahan & segala macam makanan. ada durian, manggis, rambutan, nasik ayam, otak-otak, satay, etc. konon nak makan beramai-ramai dgn adik-adik kat umah.. sekali derang tido la pulak. padahal jam baru tunjuk kul 9.45 mlm. ish ish ish.. awal btul derang tidur. penat sangat agaknya. takper lah.

lepas hantar bebarang makan kat umah, aku keluar dgn Mamoru. makan berdua kat kedai mamak area umah aku tu. siap kupas sebiji durian lagik. sedap sungguh durian tu. tebal isi dia. sebiji harga dia dah doblas ringgit. mana tak sedap ye tak? aku makan tak sampai seulas. dulu taim kekecik boleh lah aku bedal sampai tiga pat biji sekaligus. sekarang nih tak boleh lah. asal makan lebih seulas je aku start rasa pening-pening lalat tataw naper. takperlah, dapat amik bau pun jadi lah. kesian Mamoru kena habiskan sebiji durian besar tu sengsorang.. sampai muak katanya. hik.

hari ni nk buat final checking dgn DA utk major project. aku tak risau apa pun, semua keje dah siap. in fact, aku dah ready 99.9% utk projek nih. tunggu masa je. Isnin depan maybe tak masuk opis. seharian spend kat Genting – meeting. harap semuanya under control.. *pray*.

lepas nih maybe seminggu (or dua minggu) aku tak jumpa Mamoru. sesama bz. rituh dia cakap kena outstation ke Melaka. adat lah. programmer mcm dia bukan buat keje statik. lelabih lagi kalau ditempatkan kat pejabat goverment yg sungguh lah bz. tetiap hari ada je mender yg dia kena buat. tu tak termasuk meeting yg pelbagai. semlm Mamoru inform dia dapat offer keje dgn Sarawak Hidro. boleh tahan jugak lah offer dari kompeni nih. tapi sebelum tu ada projek yg dia kena buat. hm.. aku takde masalah kalau dia nak tukar keje dari goverment ke private. ikut dia lah. janji dia selesa. cuma kat tempat baru nanti for sure beban keje dia akan bertambah. aku rasa kalau dia terima offer tu, confirm sesekali dia akan ke Sarawak (tho the offer was based in KL). bila aku timbul kan isu Sarawak, Mamoru cakap not to worry sangat. kalau kena pi pun, bukan selalu plus kami (aku & dia) dapat peluang mendaki gunung-gunung kat Sarawak nanti.. wahh, aku dah mula terbayangkan Gunung Mulu & Murud.. best jugak kan? apa pun still, it is up to Mamoru~kun to decide (sayang, I will support you no matter what ok).

malam nih aku depart ke Melaka. balik kampung. adik aku cakap, bapak dah berapa kali duk tanya bila aku nak balik. rindu kat aku lah tu (aku pun rindu jugak!).

dats abt it. back to work then (enjoy ur wiken ppl)

Permalink 4 Comments

take 5

July 27, 2007 at 12:01 pm (Uncategorized)

malam tadi aku hepi-hepi. kemain lagik memborong buah-buahan & segala macam makanan. ada durian, manggis, rambutan, nasik ayam, otak-otak, satay, etc. konon nak makan beramai-ramai dgn adik-adik kat umah.. sekali derang tido la pulak. padahal jam baru tunjuk kul 9.45 mlm. ish ish ish.. awal btul derang tidur. penat sangat agaknya. takper lah.

lepas hantar bebarang makan kat umah, aku keluar dgn Mamoru. makan berdua kat kedai mamak area umah aku tu. siap kupas sebiji durian lagik. sedap sungguh durian tu. tebal isi dia. sebiji harga dia dah doblas ringgit. mana tak sedap ye tak? aku makan tak sampai seulas. dulu taim kekecik boleh lah aku bedal sampai tiga pat biji sekaligus. sekarang nih tak boleh lah. asal makan lebih seulas je aku start rasa pening-pening lalat tataw naper. takperlah, dapat amik bau pun jadi lah. kesian Mamoru kena habiskan sebiji durian besar tu sengsorang.. sampai muak katanya. hik.

hari ni nk buat final checking dgn DA utk major project. aku tak risau apa pun, semua keje dah siap. in fact, aku dah ready 99.9% utk projek nih. tunggu masa je. Isnin depan maybe tak masuk opis. seharian spend kat Genting – meeting. harap semuanya under control.. *pray*.

lepas nih maybe seminggu (or dua minggu) aku tak jumpa Mamoru. sesama bz. rituh dia cakap kena outstation ke Melaka. adat lah. programmer mcm dia bukan buat keje statik. lelabih lagi kalau ditempatkan kat pejabat goverment yg sungguh lah bz. tetiap hari ada je mender yg dia kena buat. tu tak termasuk meeting yg pelbagai. semlm Mamoru inform dia dapat offer keje dgn Sarawak Hidro. boleh tahan jugak lah offer dari kompeni nih. tapi sebelum tu ada projek yg dia kena buat. hm.. aku takde masalah kalau dia nak tukar keje dari goverment ke private. ikut dia lah. janji dia selesa. cuma kat tempat baru nanti for sure beban keje dia akan bertambah. aku rasa kalau dia terima offer tu, confirm sesekali dia akan ke Sarawak (tho the offer was based in KL). bila aku timbul kan isu Sarawak, Mamoru cakap not to worry sangat. kalau kena pi pun, bukan selalu plus kami (aku & dia) dapat peluang mendaki gunung-gunung kat Sarawak nanti.. wahh, aku dah mula terbayangkan Gunung Mulu & Murud.. best jugak kan? apa pun still, it is up to Mamoru~kun to decide (sayang, I will support you no matter what ok).

malam nih aku depart ke Melaka. balik kampung. adik aku cakap, bapak dah berapa kali duk tanya bila aku nak balik. rindu kat aku lah tu (aku pun rindu jugak!).

dats abt it. back to work then (enjoy ur wiken ppl)

Permalink 4 Comments

>keje sana situ sini

July 26, 2007 at 5:01 pm (Uncategorized)

>

two weeks more and life will become normal again.. sabar ya!

sungguh la bz dlm minggu nih. sampai kena tegur dgn Mamoru~kun. memula tu dia tegur aku yg asyik laa lupa nak makan bila menghadap keje. semlm dia tegur lagi bila kuey teow yg aku order (kat cafe bawah opis) kul 9.00 pagi terbiar kat atas meja – dekat kul 5.00 petang baru terusik. itu pun tak lalu dah sebab dah keras kejung kuey teownya. khusyuk buat keje sampai terlupa nak makan. hik.

few update utk personal info:

wiken lepas aku gi Port Dickson. housemate Mamoru~kun buat majlis persandingan belah keluarga pengantin lelaki (Tahniah dan Selamat Pengantin Baru buat Puex & Ayang! mekasih lah sebab sesusah sediakan rumah penginapan utk kami). aku suka tema persandingan derang nih. siap ada tarian zapin kauuu. meriah. kalau tak disebabkan hujan yg melanda PD minggu lepas, sure majlis derang lebih grand. camnerpun, alhamdullilah lah kan. semuanya dah selamat. Puex dah pun bergelar suami orang.. syukur.

dengar citer ramai memember yg aku kenal turun PD jugak minggu lepas. sayang lah.. cuaca kat PD teruk lately nih. kalau nak buat xtvt ditepi laut sungguh la tak sesuai. aku pun rituh mana ada jejak pantai. hujan dari pagi bawak ke malam. habiskan masa dalam rumah je lah. menghadap pengantin. ala-ala dayang gitu.

pagi tadi aku amik half day. pegi hantar adik pompuan aku yg no.6 ke Universiti – dia amik Degree IT. malam tadi tergesa-gesa shopping barang keperluan utk dia. tu pun banyak yg tak cukup. nasib baik bf dia tolong complete kan apa yg tak ada (thanks to ‘you’, I owe you one) mmg rushing sangat mlm tadi mana nak jumpa adik lelaki aku yg no.7 kat Wangsa Maju lagik. adik lelaki aku nih tak baik lagi demamnya. minggu sebelum nih dua hari dia tak pegi kelas sebab demam. dia call aku siang tu cakap duit belanja dah habis. tu yg berkejar ke sana. kesian adik lelaki aku.

awal aku bangun pagi tadi. sesubuh hadam aku dah kejut adik pompuan aku. kena gerak awal. Universiti tu bukannya dekat. kang kalau jem, lagi lah hazab. lagipun aku tak suka nak beratur pepanjang masa registration. alhamdullilah. proses pendaftaran berjalan lancar. laju je. tak macam few years back masa aku registerkan utk adik pompuan aku yg no.4 dulu. part yg paling aku suka, blok asrama adik pompuan aku nih dekat dengan cafe. senang dia nak bergerak. aku nih bukan apa.. risau dia tak makan kat sana.

masa nak hangkut bebarang dia, hazabbb nih. kemain lagi banyaknya. zaman aku study dulu just bawak 2 biji beg je. dia? ih ih ih… semua ada. dua kereta gi mengangkut bebarang dia nih. amik kudrat 4 orang nak membawak naik bebarang tu naik ke blok asrama. penuh bahu tangan segala.

sebelum balik opis tadi, sempat gak lah singgah kampung Mamoru~kun. beli lauk tunjuk pastu makan gegamai dgn nenek Mamoru. nak masak memang tak sempat lah. lepas kiss-kiss goodbye, aku tinggalkan adik aku kat asrama dia. sedih tapi insyaAllah, aku yakin adik aku pandai bawak diri. tak banyak yg aku bekalkan sekadar sebuah surah yasin utk dibaca. ikutkan nak hadiahkan dia Al-Quran tapi tak sempat nak beli. insyaAllah, bila aku lawat dia lagi sekali nanti aku bawakkan.

tadi dapat sms dari adik aku pompuan aku nih. dia tulis;

“Ok. Jangan risau.. Suka sangat dapat masuk blaja. Terima kasih along”

ya Allah, sayu aku baca. tetiba rindu kat dia. semoga dia sentiasa berada dibawah lindungan-Nya.

hm.. sekarang dah tinggal aku berempat dalam umah tu. sunyi tapi taper lah, nanti balik lah adik-adik aku tu. derang bukan ke mana pun kan?

Ilmu tu satu keperluan.

Permalink Comments Off on >keje sana situ sini

keje sana situ sini

July 26, 2007 at 5:01 pm (Uncategorized)

two weeks more and life will become normal again.. sabar ya!

sungguh la bz dlm minggu nih. sampai kena tegur dgn Mamoru~kun. memula tu dia tegur aku yg asyik laa lupa nak makan bila menghadap keje. semlm dia tegur lagi bila kuey teow yg aku order (kat cafe bawah opis) kul 9.00 pagi terbiar kat atas meja – dekat kul 5.00 petang baru terusik. itu pun tak lalu dah sebab dah keras kejung kuey teownya. khusyuk buat keje sampai terlupa nak makan. hik.

few update utk personal info:

wiken lepas aku gi Port Dickson. housemate Mamoru~kun buat majlis persandingan belah keluarga pengantin lelaki (Tahniah dan Selamat Pengantin Baru buat Puex & Ayang! mekasih lah sebab sesusah sediakan rumah penginapan utk kami). aku suka tema persandingan derang nih. siap ada tarian zapin kauuu. meriah. kalau tak disebabkan hujan yg melanda PD minggu lepas, sure majlis derang lebih grand. camnerpun, alhamdullilah lah kan. semuanya dah selamat. Puex dah pun bergelar suami orang.. syukur.

dengar citer ramai memember yg aku kenal turun PD jugak minggu lepas. sayang lah.. cuaca kat PD teruk lately nih. kalau nak buat xtvt ditepi laut sungguh la tak sesuai. aku pun rituh mana ada jejak pantai. hujan dari pagi bawak ke malam. habiskan masa dalam rumah je lah. menghadap pengantin. ala-ala dayang gitu.

pagi tadi aku amik half day. pegi hantar adik pompuan aku yg no.6 ke Universiti – dia amik Degree IT. malam tadi tergesa-gesa shopping barang keperluan utk dia. tu pun banyak yg tak cukup. nasib baik bf dia tolong complete kan apa yg tak ada (thanks to ‘you’, I owe you one) mmg rushing sangat mlm tadi mana nak jumpa adik lelaki aku yg no.7 kat Wangsa Maju lagik. adik lelaki aku nih tak baik lagi demamnya. minggu sebelum nih dua hari dia tak pegi kelas sebab demam. dia call aku siang tu cakap duit belanja dah habis. tu yg berkejar ke sana. kesian adik lelaki aku.

awal aku bangun pagi tadi. sesubuh hadam aku dah kejut adik pompuan aku. kena gerak awal. Universiti tu bukannya dekat. kang kalau jem, lagi lah hazab. lagipun aku tak suka nak beratur pepanjang masa registration. alhamdullilah. proses pendaftaran berjalan lancar. laju je. tak macam few years back masa aku registerkan utk adik pompuan aku yg no.4 dulu. part yg paling aku suka, blok asrama adik pompuan aku nih dekat dengan cafe. senang dia nak bergerak. aku nih bukan apa.. risau dia tak makan kat sana.

masa nak hangkut bebarang dia, hazabbb nih. kemain lagi banyaknya. zaman aku study dulu just bawak 2 biji beg je. dia? ih ih ih… semua ada. dua kereta gi mengangkut bebarang dia nih. amik kudrat 4 orang nak membawak naik bebarang tu naik ke blok asrama. penuh bahu tangan segala.

sebelum balik opis tadi, sempat gak lah singgah kampung Mamoru~kun. beli lauk tunjuk pastu makan gegamai dgn nenek Mamoru. nak masak memang tak sempat lah. lepas kiss-kiss goodbye, aku tinggalkan adik aku kat asrama dia. sedih tapi insyaAllah, aku yakin adik aku pandai bawak diri. tak banyak yg aku bekalkan sekadar sebuah surah yasin utk dibaca. ikutkan nak hadiahkan dia Al-Quran tapi tak sempat nak beli. insyaAllah, bila aku lawat dia lagi sekali nanti aku bawakkan.

tadi dapat sms dari adik aku pompuan aku nih. dia tulis;

“Ok. Jangan risau.. Suka sangat dapat masuk blaja. Terima kasih along”

ya Allah, sayu aku baca. tetiba rindu kat dia. semoga dia sentiasa berada dibawah lindungan-Nya.

hm.. sekarang dah tinggal aku berempat dalam umah tu. sunyi tapi taper lah, nanti balik lah adik-adik aku tu. derang bukan ke mana pun kan?

Ilmu tu satu keperluan.

Permalink Comments Off on keje sana situ sini

keje sana situ sini

July 26, 2007 at 9:01 am (Uncategorized)

two weeks more and life will become normal again.. sabar ya!

sungguh la bz dlm minggu nih. sampai kena tegur dgn Mamoru~kun. memula tu dia tegur aku yg asyik laa lupa nak makan bila menghadap keje. semlm dia tegur lagi bila kuey teow yg aku order (kat cafe bawah opis) kul 9.00 pagi terbiar kat atas meja – dekat kul 5.00 petang baru terusik. itu pun tak lalu dah sebab dah keras kejung kuey teownya. khusyuk buat keje sampai terlupa nak makan. hik.

few update utk personal info:

wiken lepas aku gi Port Dickson. housemate Mamoru~kun buat majlis persandingan belah keluarga pengantin lelaki (Tahniah dan Selamat Pengantin Baru buat Puex & Ayang! mekasih lah sebab sesusah sediakan rumah penginapan utk kami). aku suka tema persandingan derang nih. siap ada tarian zapin kauuu. meriah. kalau tak disebabkan hujan yg melanda PD minggu lepas, sure majlis derang lebih grand. camnerpun, alhamdullilah lah kan. semuanya dah selamat. Puex dah pun bergelar suami orang.. syukur.

dengar citer ramai memember yg aku kenal turun PD jugak minggu lepas. sayang lah.. cuaca kat PD teruk lately nih. kalau nak buat xtvt ditepi laut sungguh la tak sesuai. aku pun rituh mana ada jejak pantai. hujan dari pagi bawak ke malam. habiskan masa dalam rumah je lah. menghadap pengantin. ala-ala dayang gitu.

pagi tadi aku amik half day. pegi hantar adik pompuan aku yg no.6 ke Universiti – dia amik Degree IT. malam tadi tergesa-gesa shopping barang keperluan utk dia. tu pun banyak yg tak cukup. nasib baik bf dia tolong complete kan apa yg tak ada (thanks to ‘you’, I owe you one) mmg rushing sangat mlm tadi mana nak jumpa adik lelaki aku yg no.7 kat Wangsa Maju lagik. adik lelaki aku nih tak baik lagi demamnya. minggu sebelum nih dua hari dia tak pegi kelas sebab demam. dia call aku siang tu cakap duit belanja dah habis. tu yg berkejar ke sana. kesian adik lelaki aku.

awal aku bangun pagi tadi. sesubuh hadam aku dah kejut adik pompuan aku. kena gerak awal. Universiti tu bukannya dekat. kang kalau jem, lagi lah hazab. lagipun aku tak suka nak beratur pepanjang masa registration. alhamdullilah. proses pendaftaran berjalan lancar. laju je. tak macam few years back masa aku registerkan utk adik pompuan aku yg no.4 dulu. part yg paling aku suka, blok asrama adik pompuan aku nih dekat dengan cafe. senang dia nak bergerak. aku nih bukan apa.. risau dia tak makan kat sana.

masa nak hangkut bebarang dia, hazabbb nih. kemain lagi banyaknya. zaman aku study dulu just bawak 2 biji beg je. dia? ih ih ih… semua ada. dua kereta gi mengangkut bebarang dia nih. amik kudrat 4 orang nak membawak naik bebarang tu naik ke blok asrama. penuh bahu tangan segala.

sebelum balik opis tadi, sempat gak lah singgah kampung Mamoru~kun. beli lauk tunjuk pastu makan gegamai dgn nenek Mamoru. nak masak memang tak sempat lah. lepas kiss-kiss goodbye, aku tinggalkan adik aku kat asrama dia. sedih tapi insyaAllah, aku yakin adik aku pandai bawak diri. tak banyak yg aku bekalkan sekadar sebuah surah yasin utk dibaca. ikutkan nak hadiahkan dia Al-Quran tapi tak sempat nak beli. insyaAllah, bila aku lawat dia lagi sekali nanti aku bawakkan.

tadi dapat sms dari adik aku pompuan aku nih. dia tulis;

“Ok. Jangan risau.. Suka sangat dapat masuk blaja. Terima kasih along”

ya Allah, sayu aku baca. tetiba rindu kat dia. semoga dia sentiasa berada dibawah lindungan-Nya.

hm.. sekarang dah tinggal aku berempat dalam umah tu. sunyi tapi taper lah, nanti balik lah adik-adik aku tu. derang bukan ke mana pun kan?

Ilmu tu satu keperluan.

Permalink Comments Off on keje sana situ sini

>evil people

July 18, 2007 at 1:42 pm (Uncategorized)

>

bz sebenarnya nih. mana nak siapkan final preparation utk projek next month, mana nak berkejar ke income-tax, mana nak siapkan visa lagi. pening akak dik nonn.. tapi srkng nih akak tetap nak ber-blog. entry hari nih penting untuk akak tau. supaya akak boleh pasakkan sedalam-dalamnya kat kepala nih dan jadikan tauladan. oke now, lets start our fairy-tale nih.. ops.. nak betulkan sikit. kawan akak cakap bukan fairy-tale tapi evil-tale (kaler merah gitu). eiyy takut akak dik nonn..

warning: citer nih takde mengena dgn org yang masih hidup atau pun yg dah mati. maka, sebarang persamaan maybe hanya kebetulan atau suratan semata-mata. hik.

citer klasik nih bermula pada tahun bulan Safar 1428 hijrah (guna kalendar Islam kauu. kelas kan?). watak cerita nih diterajui oleh 3 pelakon utama iaitu Princess I-Tak-Bersalah-Konon, Cik Dwi Talam & Cik Insaf.

Mari berkenalan dgn watak-watak purbakala nih..

Princess I-Tak-Bersalah-Konon (ITBK). nama mmg sedap kan? Princess gitu. tapi, bukan jenis sacred mcm puteri raja zaman tok kadok dulu. puteri raja nih dah advance dik nonn.. dah ada anak sebelum nikah. terrifyingly Princess ITBK nih inform org baby tu anak angkat dia walhal wajah baby tu jelas tunjukkan muka depa nih seiras. esp tang kening lebat yg bersepah, hidung kemek, mata bulat dan bentuk wajah yg agak menonjol di bahagian tulang pipi. Cita-cita Princess ITBK nih ialah menjadi seorang model. Tapi kene rejek dek agensi model atas sebab tak cukup chantek. maka pasrah lah Princess ITBK meneruskan kerjaya sebagai penjawab telepon sahaja di ladang getah Muthusamy.

Cik Dwi Talam plak ada lah seorg yg comel ala red riding hood gitu. beliau tinggal menyewa di sebuah pondok di hujung negara TKTK (Tolong Kawan Tipu Kawan) bersama Cik Insaf. mereka berkawan baik. mereka juga turut bekerja di satu kawasan ladang getah yg sama. Cik Dwi Talam bekerja sebagai pemungut getah sekerap manakala Cik Insaf sebagai penoreh getah sepenuh masa. Di dalam pondok kediaman mereka, ada 3 bilik in total. Cik Dwi Talam & Cik Insaf memasing tinggal dalam 2 bilik berasingan. manakala 1 bilik lagi didiami oleh pasangan tuan empunya pondok.

Nama asal Cik Insaf nih sebenarnya sangat fofular di negara TKTK. sebelum insaf, beliau mmg lah seorg yg agak nakal. suka buang sampah merata-rata sampai kena saman beberapa kali oleh AJK Kampung di negara TKTK. tapi sebenarnya Cik Insaf nih mmg seorg yg lurus dan baik hati. cuma tu lahh… attitude membuang sampah tu agak susah dipisahkan dari diri dia.

Arakian pada satu hari nih, dalam bulan Safar adanya, Princess ITBK jatuh cinta dgn Cik Insaf. memacam cara dibuat untuk mengambil hati Cik Insaf nih.. dari surat, sms, phone calls, kasi hadiah telefon 3G oke! (yes, jangan tataw, zaman tuk kadok dulu mmg dah ada alat elektronik yg canggih nih dik nonn). tanpa membuang masa, mereka pun bercinta. kelas kan? mampu jugak Princess ITBK bagi hadiah hendpon tu walaupun bekerja sebagai penjawab telefon sahajo

Setelah beberapa purnama menjalinkan kasih mesra, Cik Insaf jatuh sakit. Disebabkan kasih sayang yg tak berbelah bagi, Princess ITBK sanggup berulang alik dari Istana setinggannya dan duduk di pondok buruk Cik Insaf yg crowded tu. maka overloaded la pondok itu dgn kehadiran Princess ITBK. keadaan ini menimbulkan rasa ketidakpuashatian di hati Tuan empunya pondok.

Hari berlalu.. sakit Cik Insaf menjadi semakin teruk menyebabkannya tidak berupaya untuk meneruskan pekerjaannya sebagai penoreh gerah. beliau hanya mampu terbaring di dalam biliknya sahaja. Tuan empunya pondok pula sering melahirkan rasa tak puas hati akibat penambahan bilangan penghuni yg tinggal di pondoknya. Ye lah kan.. mana Tuan empunya pondok tak marah. Princess ITBK duduk situ tak bayar sewa / bil letrik bagai. mengamuk lah tuan empunya pondok tu.

Disebabkan tak tahan dengan teguran dari Tuan empunya pondok, Princess ITBK dan Cik Dwi Talam merancang untuk menyewa pondok lain yg berdekatan. mereka berdua memujuk Cik Insaf berpindah sama. biarpun mereka tahu Cik Insaf tak bekerja dan tak mampu untuk mengeluarkan deposit membayar sewa pondok baru, Princess ITBK tetap berdegil nak kekasih hatinya berpindah juga. terpaksa lah Cik Insaf meminjam duit dari parents beliau untuk sama-sama membantu Cik Dwi Muka & Princess ITBK membayar deposit rumah yg berjumlah 1200 inggit.

Di pondok baru nih, hidup mereka tetaplah kusam masam segala. sakit yg di alami oleh Cik Insaf semakin kronik. badan nya menjadi kurus seperti skeleton. Princess ITBK pulak merasa semakin dibebankan oleh Cik Insaf. nih jenis senang nak sesama susah ko tanggung sendiri lah gamaknya. Princess ITBK mula marah-marah dan jarang menjejakkan kaki ke pondok baru mereka. tak sanggup katanya nak menjaga kekasih hatinya yg sedang tenat.

Cik Dwi Muka pula adanya pun malas nak ambil tau kebajikan Cik Insaf. beliau terlalu bz membawa boyfriend beliau yg bekerja sebagai pengawal diraja keluar masuk bilik di pondok itu. apa xtvt yg dibuat beliau di dalam bilik itu tidak lah kita ketahui. biarpun tinggal bersebelahan bilik dgn Cik Insaf, Cik Dwi Muka nih amat lah jarang nak menjengukkan muka ke bilik Cik Insaf apatah lagi untuk mengambil inisiatif menghantar Cik Insaf ke rumah sakit. Disebabkan tak mampu untuk bekerja apatah lagi tidak mempunyai duit untuk membeli membeli keperluan makanan, terpaksalah Cik Insaf meminta tolong dari Cik Dwi Muka untuk menjual henpon yg dihadiahkan oleh Princess ITBK dulu. Malangnya, sebelum memberi duit hasil jualan henpon tu, Cik Dwi Muka sempat mengambil sedikit duit tersebut tanpa pengetahuan Cik Insaf.

Dalam keadaan Cik Insaf keseorangan menanggung derita, Princess ITBK dah berkira-kira nak mengambil semua barangan yg telah diberikan pada Cik Insaf sebagai hadiah semasa awal perkenalan mereka dulu. Tak cukup itu, disenaraikan hutang-hutang yg perlu Cik Insaf bayar now and then jugak tanpa sedikit rasa belas. puas Cik Insaf merayu dan berjanji nak membayar hutang tu sebaik pulih dari sakit tapi hagham tak dihiraukan Princess ITBK.

Akibat tak tertahan menanggung sakit, Cik Insaf telah menghubungi kawan lamanya. akibat terkejut beruk melihat keadaan Cik Insaf yg sangat dhaif, kawan lamanya nih pun bawak lah beliau ke rumah sakit dan memaklumkan keluarga Cik Insaf tentang keadaan tersebut.

Hampir dua minggu Cik Insaf ditahan di rumah sakit berkenaan. dalam tempoh itu, tak jemu-jemu kawan lama & sanak saudara Cik Insaf datang melawat. dan dalam tempoh tu jugak tak henti-henti panggilan telefon dari Princess ITBK menggugut Cik Insaf & keluarganya supaya menjelaskan hutang yg bernilai 2200 inggit mengikut perkiraan Princess ITBK nih. (katanya harga henpon tu je dah 1800 inggit + deposit umah + ntahapehaper) ntah yer ntah tak jumlah tu, wallahualam.

sebenarnya, kalau ikut taraf keluarga Cik Insaf nih, hutang sebanyak tu hanyalah celah gigi sahaja perumpamaannya. disebabkan Mak kepada Cik Insaf nih nak kosentret menjaga anak kesayangannya, Mak kepada Cik Insaf nih berjanji akan membayar jumlah tu sebaik sahaja Cik Insaf sihat. yelah, yg tak nyempatt tu apesal. kan Cik Insaf tu tengah sakit. Akan tetapi, Princess ITBK nih tetap lah tak faham bahasa. mungkin disebabkan, subjek BM dia masa SPM dulu kantoi maka dia tak begitu memahami percakapan orang kut. Tak cukup dgn panggilan telefon kat Mak kepada Cik Insaf nih, beliau turut mengganggu Bapak Cik Insaf, Adik Cik Insaf, Sedara Mara Cik Insaf.. pendek kata sumer lah sampaikan keluarga Cik Insaf nih terpaksa merahsiakan nama rumah sakit tempat Cik Insaf ditahan untuk mengelak gangguan dari Princess ITBK yg dahsyat ini.

Semasa di rumah sakit, Cik Dwi Muka selalu juga melawat Cik Insaf. Cik Dwi Muka selalu memburukkan Princess ITBK kat Mak Cik Insaf nih. katanya Princess ITBK nih selalu menyusahkan Cik Insaf dan menggangu hidup Cik Dwi Muka. pendek kata memacam lagilah hal luar dalam kain Princess ITBK yg diceritakannya. sikap baik dan bersopan santun Cik Dwi Muka nih menimbulkan syak di hati Mak kepada Cik Insaf nih. persoalan yg selalu difikirkannya: “Kalau Cik Dwi Muka nih sangat lah baik hati, kenapa dari awal beliau tidak menghantar Cik Insaf ke rumah sakit? Kenapa beliau membiarkan Cik Insaf terlantar berbulan lamanya?”.. pelik kan?

Ditakdirkan Tuhan akhirnya Cik Insaf dibenarkan keluar dari rumah sakit. Cik Insaf sangat bersyukur dan berniat untuk bertaubat atas segala dosa tg telah dilakukannya. alhamdullilah, Tuhan dah membuka pintu hati Cik Insaf ke jalan yg benar. Cik Insaf memberitakan keinginannya untuk membina hidup baru dan berpindah ke kampung halamannya di negara Pasir Putih. untuk sementara, Cik Insaf diletakkan di rumah bapa saudaranya sementara keluarga Cik Insaf pergi ke pondok sewa Cik Insaf untuk mengambil barang-barangnya. maklum lah kesihatan Cik Insaf masih belum pulih sepenuhnya untuk dibawa bersama.

Apabila Cik Dwi Muka mendapat tahu Cik Insaf nak berpindah ke kampung, beliau telah meminta kedua ibu bapa Cik Insaf supaya membawa bersama Cik Insaf ke pondok sewaan mereka. Nak jumpa buat kali terakhir kata Cik Dwi Muka. bila ibu bapa Cik Insaf explain yg Cik Insaf tak dapat datang atas sebab kesihatan, Cik Dwi Muka tetap paksa mereka membawa Cik Insaf bersama. kalau tak dia tak benarkan Ibu bapa Cik Insaf masuk ke pondok sewaan mengambil barang. Memikirkan Cik Dwi Muka mempunyai muslihat lain, Ibu bapa Cik Insaf terlah bersedia dgn kemungkinan yg ada. yelah kan. kalau nk jumpa buat kali terrakhir, pegi je lah umah bapak saudara Cik Insaf tu. sendiri pun boleh fikir takkan lah orang sakit kena pegi jumpa orang sihat? buang tebiat kah?

Benar lah seperti dijangka, mmg Cik Dwi Muka ada agenda tersendiri. Di dalam pondok itu, Princess ITBK telah siap menunggu bersama tiga bodyguard lelaki (PLU jua adanya). lagaknya seperti Along tuntut hutang. rupanya mereka telah berpakat untuk merampas harta benda Cik Insaf yg kalau dinilai semuanya berharga 4000 inggit.. ish ish ish. tak cukup dgn rampasan harta benda, mereka membuat tuduhan-tuduhan tak berasas dan masih meminta cash lagi youuuu. walhal, jumlah harta benda yg dicuri dirampas oleh mereka dah melebihi dari hutang yg sepatutnya Cik Insaf bayar.

Mengucap ibu bapa Cik Insaf atas apa yg telah di lakukan oleh Princess ITBK dan Cik Dwi Muka. mereka turut mendapat tahu, Cik Dwi Muka bersekongkol dengan Princess ITBK sebab tanak Princess ITBK menuntut bahagian duit deposit pondok sewaan mereka masa berpindah dulu. Bagaimanapun, ibu bapa Cik Insaf bersyukur kerana telah mengikut nasihat kawan lama Cik Insaf supaya tidak membawa Cik Insaf bersama ke pondok itu. Kalau tidak, ada kemungkinan besar Cik Insaf meninggal dunia dikerjakan mereka yg kejam dan tidak berhati perut itu. Perkara ini telah menjawab persoalan yg bersarang di benak Mak bapak Cik Insaf.. patutlah selama nih Princess ITBK & Cik Dwi Muka tanak hantar Cik Insaf ke rumah sakit. mereka ada niat busuk sebenarnya.

**************************************

matilah korang pening tak paham jalan cerita evil-tale nih kan? takper.. biarlah ia menjadi epik terhebat zaman nih. well, setiap cerita mesti ada moral of the story kan?

dah lah. jgn pikir banyak..

Permalink 18 Comments

evil people

July 18, 2007 at 1:42 pm (Uncategorized)

bz sebenarnya nih. mana nak siapkan final preparation utk projek next month, mana nak berkejar ke income-tax, mana nak siapkan visa lagi. pening akak dik nonn.. tapi srkng nih akak tetap nak ber-blog. entry hari nih penting untuk akak tau. supaya akak boleh pasakkan sedalam-dalamnya kat kepala nih dan jadikan tauladan. oke now, lets start our fairy-tale nih.. ops.. nak betulkan sikit. kawan akak cakap bukan fairy-tale tapi evil-tale (kaler merah gitu). eiyy takut akak dik nonn..

warning: citer nih takde mengena dgn org yang masih hidup atau pun yg dah mati. maka, sebarang persamaan maybe hanya kebetulan atau suratan semata-mata. hik.

citer klasik nih bermula pada tahun bulan Safar 1428 hijrah (guna kalendar Islam kauu. kelas kan?). watak cerita nih diterajui oleh 3 pelakon utama iaitu Princess I-Tak-Bersalah-Konon, Cik Dwi Talam & Cik Insaf.

Mari berkenalan dgn watak-watak purbakala nih..

Princess I-Tak-Bersalah-Konon (ITBK). nama mmg sedap kan? Princess gitu. tapi, bukan jenis sacred mcm puteri raja zaman tok kadok dulu. puteri raja nih dah advance dik nonn.. dah ada anak sebelum nikah. terrifyingly Princess ITBK nih inform org baby tu anak angkat dia walhal wajah baby tu jelas tunjukkan muka depa nih seiras. esp tang kening lebat yg bersepah, hidung kemek, mata bulat dan bentuk wajah yg agak menonjol di bahagian tulang pipi. Cita-cita Princess ITBK nih ialah menjadi seorang model. Tapi kene rejek dek agensi model atas sebab tak cukup chantek. maka pasrah lah Princess ITBK meneruskan kerjaya sebagai penjawab telepon sahaja di ladang getah Muthusamy.

Cik Dwi Talam plak ada lah seorg yg comel ala red riding hood gitu. beliau tinggal menyewa di sebuah pondok di hujung negara TKTK (Tolong Kawan Tipu Kawan) bersama Cik Insaf. mereka berkawan baik. mereka juga turut bekerja di satu kawasan ladang getah yg sama. Cik Dwi Talam bekerja sebagai pemungut getah sekerap manakala Cik Insaf sebagai penoreh getah sepenuh masa. Di dalam pondok kediaman mereka, ada 3 bilik in total. Cik Dwi Talam & Cik Insaf memasing tinggal dalam 2 bilik berasingan. manakala 1 bilik lagi didiami oleh pasangan tuan empunya pondok.

Nama asal Cik Insaf nih sebenarnya sangat fofular di negara TKTK. sebelum insaf, beliau mmg lah seorg yg agak nakal. suka buang sampah merata-rata sampai kena saman beberapa kali oleh AJK Kampung di negara TKTK. tapi sebenarnya Cik Insaf nih mmg seorg yg lurus dan baik hati. cuma tu lahh… attitude membuang sampah tu agak susah dipisahkan dari diri dia.

Arakian pada satu hari nih, dalam bulan Safar adanya, Princess ITBK jatuh cinta dgn Cik Insaf. memacam cara dibuat untuk mengambil hati Cik Insaf nih.. dari surat, sms, phone calls, kasi hadiah telefon 3G oke! (yes, jangan tataw, zaman tuk kadok dulu mmg dah ada alat elektronik yg canggih nih dik nonn). tanpa membuang masa, mereka pun bercinta. kelas kan? mampu jugak Princess ITBK bagi hadiah hendpon tu walaupun bekerja sebagai penjawab telefon sahajo

Setelah beberapa purnama menjalinkan kasih mesra, Cik Insaf jatuh sakit. Disebabkan kasih sayang yg tak berbelah bagi, Princess ITBK sanggup berulang alik dari Istana setinggannya dan duduk di pondok buruk Cik Insaf yg crowded tu. maka overloaded la pondok itu dgn kehadiran Princess ITBK. keadaan ini menimbulkan rasa ketidakpuashatian di hati Tuan empunya pondok.

Hari berlalu.. sakit Cik Insaf menjadi semakin teruk menyebabkannya tidak berupaya untuk meneruskan pekerjaannya sebagai penoreh gerah. beliau hanya mampu terbaring di dalam biliknya sahaja. Tuan empunya pondok pula sering melahirkan rasa tak puas hati akibat penambahan bilangan penghuni yg tinggal di pondoknya. Ye lah kan.. mana Tuan empunya pondok tak marah. Princess ITBK duduk situ tak bayar sewa / bil letrik bagai. mengamuk lah tuan empunya pondok tu.

Disebabkan tak tahan dengan teguran dari Tuan empunya pondok, Princess ITBK dan Cik Dwi Talam merancang untuk menyewa pondok lain yg berdekatan. mereka berdua memujuk Cik Insaf berpindah sama. biarpun mereka tahu Cik Insaf tak bekerja dan tak mampu untuk mengeluarkan deposit membayar sewa pondok baru, Princess ITBK tetap berdegil nak kekasih hatinya berpindah juga. terpaksa lah Cik Insaf meminjam duit dari parents beliau untuk sama-sama membantu Cik Dwi Muka & Princess ITBK membayar deposit rumah yg berjumlah 1200 inggit.

Di pondok baru nih, hidup mereka tetaplah kusam masam segala. sakit yg di alami oleh Cik Insaf semakin kronik. badan nya menjadi kurus seperti skeleton. Princess ITBK pulak merasa semakin dibebankan oleh Cik Insaf. nih jenis senang nak sesama susah ko tanggung sendiri lah gamaknya. Princess ITBK mula marah-marah dan jarang menjejakkan kaki ke pondok baru mereka. tak sanggup katanya nak menjaga kekasih hatinya yg sedang tenat.

Cik Dwi Muka pula adanya pun malas nak ambil tau kebajikan Cik Insaf. beliau terlalu bz membawa boyfriend beliau yg bekerja sebagai pengawal diraja keluar masuk bilik di pondok itu. apa xtvt yg dibuat beliau di dalam bilik itu tidak lah kita ketahui. biarpun tinggal bersebelahan bilik dgn Cik Insaf, Cik Dwi Muka nih amat lah jarang nak menjengukkan muka ke bilik Cik Insaf apatah lagi untuk mengambil inisiatif menghantar Cik Insaf ke rumah sakit. Disebabkan tak mampu untuk bekerja apatah lagi tidak mempunyai duit untuk membeli membeli keperluan makanan, terpaksalah Cik Insaf meminta tolong dari Cik Dwi Muka untuk menjual henpon yg dihadiahkan oleh Princess ITBK dulu. Malangnya, sebelum memberi duit hasil jualan henpon tu, Cik Dwi Muka sempat mengambil sedikit duit tersebut tanpa pengetahuan Cik Insaf.

Dalam keadaan Cik Insaf keseorangan menanggung derita, Princess ITBK dah berkira-kira nak mengambil semua barangan yg telah diberikan pada Cik Insaf sebagai hadiah semasa awal perkenalan mereka dulu. Tak cukup itu, disenaraikan hutang-hutang yg perlu Cik Insaf bayar now and then jugak tanpa sedikit rasa belas. puas Cik Insaf merayu dan berjanji nak membayar hutang tu sebaik pulih dari sakit tapi hagham tak dihiraukan Princess ITBK.

Akibat tak tertahan menanggung sakit, Cik Insaf telah menghubungi kawan lamanya. akibat terkejut beruk melihat keadaan Cik Insaf yg sangat dhaif, kawan lamanya nih pun bawak lah beliau ke rumah sakit dan memaklumkan keluarga Cik Insaf tentang keadaan tersebut.

Hampir dua minggu Cik Insaf ditahan di rumah sakit berkenaan. dalam tempoh itu, tak jemu-jemu kawan lama & sanak saudara Cik Insaf datang melawat. dan dalam tempoh tu jugak tak henti-henti panggilan telefon dari Princess ITBK menggugut Cik Insaf & keluarganya supaya menjelaskan hutang yg bernilai 2200 inggit mengikut perkiraan Princess ITBK nih. (katanya harga henpon tu je dah 1800 inggit + deposit umah + ntahapehaper) ntah yer ntah tak jumlah tu, wallahualam.

sebenarnya, kalau ikut taraf keluarga Cik Insaf nih, hutang sebanyak tu hanyalah celah gigi sahaja perumpamaannya. disebabkan Mak kepada Cik Insaf nih nak kosentret menjaga anak kesayangannya, Mak kepada Cik Insaf nih berjanji akan membayar jumlah tu sebaik sahaja Cik Insaf sihat. yelah, yg tak nyempatt tu apesal. kan Cik Insaf tu tengah sakit. Akan tetapi, Princess ITBK nih tetap lah tak faham bahasa. mungkin disebabkan, subjek BM dia masa SPM dulu kantoi maka dia tak begitu memahami percakapan orang kut. Tak cukup dgn panggilan telefon kat Mak kepada Cik Insaf nih, beliau turut mengganggu Bapak Cik Insaf, Adik Cik Insaf, Sedara Mara Cik Insaf.. pendek kata sumer lah sampaikan keluarga Cik Insaf nih terpaksa merahsiakan nama rumah sakit tempat Cik Insaf ditahan untuk mengelak gangguan dari Princess ITBK yg dahsyat ini.

Semasa di rumah sakit, Cik Dwi Muka selalu juga melawat Cik Insaf. Cik Dwi Muka selalu memburukkan Princess ITBK kat Mak Cik Insaf nih. katanya Princess ITBK nih selalu menyusahkan Cik Insaf dan menggangu hidup Cik Dwi Muka. pendek kata memacam lagilah hal luar dalam kain Princess ITBK yg diceritakannya. sikap baik dan bersopan santun Cik Dwi Muka nih menimbulkan syak di hati Mak kepada Cik Insaf nih. persoalan yg selalu difikirkannya: “Kalau Cik Dwi Muka nih sangat lah baik hati, kenapa dari awal beliau tidak menghantar Cik Insaf ke rumah sakit? Kenapa beliau membiarkan Cik Insaf terlantar berbulan lamanya?”.. pelik kan?

Ditakdirkan Tuhan akhirnya Cik Insaf dibenarkan keluar dari rumah sakit. Cik Insaf sangat bersyukur dan berniat untuk bertaubat atas segala dosa tg telah dilakukannya. alhamdullilah, Tuhan dah membuka pintu hati Cik Insaf ke jalan yg benar. Cik Insaf memberitakan keinginannya untuk membina hidup baru dan berpindah ke kampung halamannya di negara Pasir Putih. untuk sementara, Cik Insaf diletakkan di rumah bapa saudaranya sementara keluarga Cik Insaf pergi ke pondok sewa Cik Insaf untuk mengambil barang-barangnya. maklum lah kesihatan Cik Insaf masih belum pulih sepenuhnya untuk dibawa bersama.

Apabila Cik Dwi Muka mendapat tahu Cik Insaf nak berpindah ke kampung, beliau telah meminta kedua ibu bapa Cik Insaf supaya membawa bersama Cik Insaf ke pondok sewaan mereka. Nak jumpa buat kali terakhir kata Cik Dwi Muka. bila ibu bapa Cik Insaf explain yg Cik Insaf tak dapat datang atas sebab kesihatan, Cik Dwi Muka tetap paksa mereka membawa Cik Insaf bersama. kalau tak dia tak benarkan Ibu bapa Cik Insaf masuk ke pondok sewaan mengambil barang. Memikirkan Cik Dwi Muka mempunyai muslihat lain, Ibu bapa Cik Insaf terlah bersedia dgn kemungkinan yg ada. yelah kan. kalau nk jumpa buat kali terrakhir, pegi je lah umah bapak saudara Cik Insaf tu. sendiri pun boleh fikir takkan lah orang sakit kena pegi jumpa orang sihat? buang tebiat kah?

Benar lah seperti dijangka, mmg Cik Dwi Muka ada agenda tersendiri. Di dalam pondok itu, Princess ITBK telah siap menunggu bersama tiga bodyguard lelaki (PLU jua adanya). lagaknya seperti Along tuntut hutang. rupanya mereka telah berpakat untuk merampas harta benda Cik Insaf yg kalau dinilai semuanya berharga 4000 inggit.. ish ish ish. tak cukup dgn rampasan harta benda, mereka membuat tuduhan-tuduhan tak berasas dan masih meminta cash lagi youuuu. walhal, jumlah harta benda yg dicuri dirampas oleh mereka dah melebihi dari hutang yg sepatutnya Cik Insaf bayar.

Mengucap ibu bapa Cik Insaf atas apa yg telah di lakukan oleh Princess ITBK dan Cik Dwi Muka. mereka turut mendapat tahu, Cik Dwi Muka bersekongkol dengan Princess ITBK sebab tanak Princess ITBK menuntut bahagian duit deposit pondok sewaan mereka masa berpindah dulu. Bagaimanapun, ibu bapa Cik Insaf bersyukur kerana telah mengikut nasihat kawan lama Cik Insaf supaya tidak membawa Cik Insaf bersama ke pondok itu. Kalau tidak, ada kemungkinan besar Cik Insaf meninggal dunia dikerjakan mereka yg kejam dan tidak berhati perut itu. Perkara ini telah menjawab persoalan yg bersarang di benak Mak bapak Cik Insaf.. patutlah selama nih Princess ITBK & Cik Dwi Muka tanak hantar Cik Insaf ke rumah sakit. mereka ada niat busuk sebenarnya.

**************************************

matilah korang pening tak paham jalan cerita evil-tale nih kan? takper.. biarlah ia menjadi epik terhebat zaman nih. well, setiap cerita mesti ada moral of the story kan?

dah lah. jgn pikir banyak..

Permalink 19 Comments

evil people

July 18, 2007 at 5:42 am (Uncategorized)

bz sebenarnya nih. mana nak siapkan final preparation utk projek next month, mana nak berkejar ke income-tax, mana nak siapkan visa lagi. pening akak dik nonn.. tapi srkng nih akak tetap nak ber-blog. entry hari nih penting untuk akak tau. supaya akak boleh pasakkan sedalam-dalamnya kat kepala nih dan jadikan tauladan. oke now, lets start our fairy-tale nih.. ops.. nak betulkan sikit. kawan akak cakap bukan fairy-tale tapi evil-tale (kaler merah gitu). eiyy takut akak dik nonn..

warning: citer nih takde mengena dgn org yang masih hidup atau pun yg dah mati. maka, sebarang persamaan maybe hanya kebetulan atau suratan semata-mata. hik.

citer klasik nih bermula pada tahun bulan Safar 1428 hijrah (guna kalendar Islam kauu. kelas kan?). watak cerita nih diterajui oleh 3 pelakon utama iaitu Princess I-Tak-Bersalah-Konon, Cik Dwi Talam & Cik Insaf.

Mari berkenalan dgn watak-watak purbakala nih..

Princess I-Tak-Bersalah-Konon (ITBK). nama mmg sedap kan? Princess gitu. tapi, bukan jenis sacred mcm puteri raja zaman tok kadok dulu. puteri raja nih dah advance dik nonn.. dah ada anak sebelum nikah. terrifyingly Princess ITBK nih inform org baby tu anak angkat dia walhal wajah baby tu jelas tunjukkan muka depa nih seiras. esp tang kening lebat yg bersepah, hidung kemek, mata bulat dan bentuk wajah yg agak menonjol di bahagian tulang pipi. Cita-cita Princess ITBK nih ialah menjadi seorang model. Tapi kene rejek dek agensi model atas sebab tak cukup chantek. maka pasrah lah Princess ITBK meneruskan kerjaya sebagai penjawab telepon sahaja di ladang getah Muthusamy.

Cik Dwi Talam plak ada lah seorg yg comel ala red riding hood gitu. beliau tinggal menyewa di sebuah pondok di hujung negara TKTK (Tolong Kawan Tipu Kawan) bersama Cik Insaf. mereka berkawan baik. mereka juga turut bekerja di satu kawasan ladang getah yg sama. Cik Dwi Talam bekerja sebagai pemungut getah sekerap manakala Cik Insaf sebagai penoreh getah sepenuh masa. Di dalam pondok kediaman mereka, ada 3 bilik in total. Cik Dwi Talam & Cik Insaf memasing tinggal dalam 2 bilik berasingan. manakala 1 bilik lagi didiami oleh pasangan tuan empunya pondok.

Nama asal Cik Insaf nih sebenarnya sangat fofular di negara TKTK. sebelum insaf, beliau mmg lah seorg yg agak nakal. suka buang sampah merata-rata sampai kena saman beberapa kali oleh AJK Kampung di negara TKTK. tapi sebenarnya Cik Insaf nih mmg seorg yg lurus dan baik hati. cuma tu lahh… attitude membuang sampah tu agak susah dipisahkan dari diri dia.

Arakian pada satu hari nih, dalam bulan Safar adanya, Princess ITBK jatuh cinta dgn Cik Insaf. memacam cara dibuat untuk mengambil hati Cik Insaf nih.. dari surat, sms, phone calls, kasi hadiah telefon 3G oke! (yes, jangan tataw, zaman tuk kadok dulu mmg dah ada alat elektronik yg canggih nih dik nonn). tanpa membuang masa, mereka pun bercinta. kelas kan? mampu jugak Princess ITBK bagi hadiah hendpon tu walaupun bekerja sebagai penjawab telefon sahajo

Setelah beberapa purnama menjalinkan kasih mesra, Cik Insaf jatuh sakit. Disebabkan kasih sayang yg tak berbelah bagi, Princess ITBK sanggup berulang alik dari Istana setinggannya dan duduk di pondok buruk Cik Insaf yg crowded tu. maka overloaded la pondok itu dgn kehadiran Princess ITBK. keadaan ini menimbulkan rasa ketidakpuashatian di hati Tuan empunya pondok.

Hari berlalu.. sakit Cik Insaf menjadi semakin teruk menyebabkannya tidak berupaya untuk meneruskan pekerjaannya sebagai penoreh gerah. beliau hanya mampu terbaring di dalam biliknya sahaja. Tuan empunya pondok pula sering melahirkan rasa tak puas hati akibat penambahan bilangan penghuni yg tinggal di pondoknya. Ye lah kan.. mana Tuan empunya pondok tak marah. Princess ITBK duduk situ tak bayar sewa / bil letrik bagai. mengamuk lah tuan empunya pondok tu.

Disebabkan tak tahan dengan teguran dari Tuan empunya pondok, Princess ITBK dan Cik Dwi Talam merancang untuk menyewa pondok lain yg berdekatan. mereka berdua memujuk Cik Insaf berpindah sama. biarpun mereka tahu Cik Insaf tak bekerja dan tak mampu untuk mengeluarkan deposit membayar sewa pondok baru, Princess ITBK tetap berdegil nak kekasih hatinya berpindah juga. terpaksa lah Cik Insaf meminjam duit dari parents beliau untuk sama-sama membantu Cik Dwi Muka & Princess ITBK membayar deposit rumah yg berjumlah 1200 inggit.

Di pondok baru nih, hidup mereka tetaplah kusam masam segala. sakit yg di alami oleh Cik Insaf semakin kronik. badan nya menjadi kurus seperti skeleton. Princess ITBK pulak merasa semakin dibebankan oleh Cik Insaf. nih jenis senang nak sesama susah ko tanggung sendiri lah gamaknya. Princess ITBK mula marah-marah dan jarang menjejakkan kaki ke pondok baru mereka. tak sanggup katanya nak menjaga kekasih hatinya yg sedang tenat.

Cik Dwi Muka pula adanya pun malas nak ambil tau kebajikan Cik Insaf. beliau terlalu bz membawa boyfriend beliau yg bekerja sebagai pengawal diraja keluar masuk bilik di pondok itu. apa xtvt yg dibuat beliau di dalam bilik itu tidak lah kita ketahui. biarpun tinggal bersebelahan bilik dgn Cik Insaf, Cik Dwi Muka nih amat lah jarang nak menjengukkan muka ke bilik Cik Insaf apatah lagi untuk mengambil inisiatif menghantar Cik Insaf ke rumah sakit. Disebabkan tak mampu untuk bekerja apatah lagi tidak mempunyai duit untuk membeli membeli keperluan makanan, terpaksalah Cik Insaf meminta tolong dari Cik Dwi Muka untuk menjual henpon yg dihadiahkan oleh Princess ITBK dulu. Malangnya, sebelum memberi duit hasil jualan henpon tu, Cik Dwi Muka sempat mengambil sedikit duit tersebut tanpa pengetahuan Cik Insaf.

Dalam keadaan Cik Insaf keseorangan menanggung derita, Princess ITBK dah berkira-kira nak mengambil semua barangan yg telah diberikan pada Cik Insaf sebagai hadiah semasa awal perkenalan mereka dulu. Tak cukup itu, disenaraikan hutang-hutang yg perlu Cik Insaf bayar now and then jugak tanpa sedikit rasa belas. puas Cik Insaf merayu dan berjanji nak membayar hutang tu sebaik pulih dari sakit tapi hagham tak dihiraukan Princess ITBK.

Akibat tak tertahan menanggung sakit, Cik Insaf telah menghubungi kawan lamanya. akibat terkejut beruk melihat keadaan Cik Insaf yg sangat dhaif, kawan lamanya nih pun bawak lah beliau ke rumah sakit dan memaklumkan keluarga Cik Insaf tentang keadaan tersebut.

Hampir dua minggu Cik Insaf ditahan di rumah sakit berkenaan. dalam tempoh itu, tak jemu-jemu kawan lama & sanak saudara Cik Insaf datang melawat. dan dalam tempoh tu jugak tak henti-henti panggilan telefon dari Princess ITBK menggugut Cik Insaf & keluarganya supaya menjelaskan hutang yg bernilai 2200 inggit mengikut perkiraan Princess ITBK nih. (katanya harga henpon tu je dah 1800 inggit + deposit umah + ntahapehaper) ntah yer ntah tak jumlah tu, wallahualam.

sebenarnya, kalau ikut taraf keluarga Cik Insaf nih, hutang sebanyak tu hanyalah celah gigi sahaja perumpamaannya. disebabkan Mak kepada Cik Insaf nih nak kosentret menjaga anak kesayangannya, Mak kepada Cik Insaf nih berjanji akan membayar jumlah tu sebaik sahaja Cik Insaf sihat. yelah, yg tak nyempatt tu apesal. kan Cik Insaf tu tengah sakit. Akan tetapi, Princess ITBK nih tetap lah tak faham bahasa. mungkin disebabkan, subjek BM dia masa SPM dulu kantoi maka dia tak begitu memahami percakapan orang kut. Tak cukup dgn panggilan telefon kat Mak kepada Cik Insaf nih, beliau turut mengganggu Bapak Cik Insaf, Adik Cik Insaf, Sedara Mara Cik Insaf.. pendek kata sumer lah sampaikan keluarga Cik Insaf nih terpaksa merahsiakan nama rumah sakit tempat Cik Insaf ditahan untuk mengelak gangguan dari Princess ITBK yg dahsyat ini.

Semasa di rumah sakit, Cik Dwi Muka selalu juga melawat Cik Insaf. Cik Dwi Muka selalu memburukkan Princess ITBK kat Mak Cik Insaf nih. katanya Princess ITBK nih selalu menyusahkan Cik Insaf dan menggangu hidup Cik Dwi Muka. pendek kata memacam lagilah hal luar dalam kain Princess ITBK yg diceritakannya. sikap baik dan bersopan santun Cik Dwi Muka nih menimbulkan syak di hati Mak kepada Cik Insaf nih. persoalan yg selalu difikirkannya: “Kalau Cik Dwi Muka nih sangat lah baik hati, kenapa dari awal beliau tidak menghantar Cik Insaf ke rumah sakit? Kenapa beliau membiarkan Cik Insaf terlantar berbulan lamanya?”.. pelik kan?

Ditakdirkan Tuhan akhirnya Cik Insaf dibenarkan keluar dari rumah sakit. Cik Insaf sangat bersyukur dan berniat untuk bertaubat atas segala dosa tg telah dilakukannya. alhamdullilah, Tuhan dah membuka pintu hati Cik Insaf ke jalan yg benar. Cik Insaf memberitakan keinginannya untuk membina hidup baru dan berpindah ke kampung halamannya di negara Pasir Putih. untuk sementara, Cik Insaf diletakkan di rumah bapa saudaranya sementara keluarga Cik Insaf pergi ke pondok sewa Cik Insaf untuk mengambil barang-barangnya. maklum lah kesihatan Cik Insaf masih belum pulih sepenuhnya untuk dibawa bersama.

Apabila Cik Dwi Muka mendapat tahu Cik Insaf nak berpindah ke kampung, beliau telah meminta kedua ibu bapa Cik Insaf supaya membawa bersama Cik Insaf ke pondok sewaan mereka. Nak jumpa buat kali terakhir kata Cik Dwi Muka. bila ibu bapa Cik Insaf explain yg Cik Insaf tak dapat datang atas sebab kesihatan, Cik Dwi Muka tetap paksa mereka membawa Cik Insaf bersama. kalau tak dia tak benarkan Ibu bapa Cik Insaf masuk ke pondok sewaan mengambil barang. Memikirkan Cik Dwi Muka mempunyai muslihat lain, Ibu bapa Cik Insaf terlah bersedia dgn kemungkinan yg ada. yelah kan. kalau nk jumpa buat kali terrakhir, pegi je lah umah bapak saudara Cik Insaf tu. sendiri pun boleh fikir takkan lah orang sakit kena pegi jumpa orang sihat? buang tebiat kah?

Benar lah seperti dijangka, mmg Cik Dwi Muka ada agenda tersendiri. Di dalam pondok itu, Princess ITBK telah siap menunggu bersama tiga bodyguard lelaki (PLU jua adanya). lagaknya seperti Along tuntut hutang. rupanya mereka telah berpakat untuk merampas harta benda Cik Insaf yg kalau dinilai semuanya berharga 4000 inggit.. ish ish ish. tak cukup dgn rampasan harta benda, mereka membuat tuduhan-tuduhan tak berasas dan masih meminta cash lagi youuuu. walhal, jumlah harta benda yg dicuri dirampas oleh mereka dah melebihi dari hutang yg sepatutnya Cik Insaf bayar.

Mengucap ibu bapa Cik Insaf atas apa yg telah di lakukan oleh Princess ITBK dan Cik Dwi Muka. mereka turut mendapat tahu, Cik Dwi Muka bersekongkol dengan Princess ITBK sebab tanak Princess ITBK menuntut bahagian duit deposit pondok sewaan mereka masa berpindah dulu. Bagaimanapun, ibu bapa Cik Insaf bersyukur kerana telah mengikut nasihat kawan lama Cik Insaf supaya tidak membawa Cik Insaf bersama ke pondok itu. Kalau tidak, ada kemungkinan besar Cik Insaf meninggal dunia dikerjakan mereka yg kejam dan tidak berhati perut itu. Perkara ini telah menjawab persoalan yg bersarang di benak Mak bapak Cik Insaf.. patutlah selama nih Princess ITBK & Cik Dwi Muka tanak hantar Cik Insaf ke rumah sakit. mereka ada niat busuk sebenarnya.

**************************************

matilah korang pening tak paham jalan cerita evil-tale nih kan? takper.. biarlah ia menjadi epik terhebat zaman nih. well, setiap cerita mesti ada moral of the story kan?

dah lah. jgn pikir banyak..

Permalink 18 Comments

>i’m 28 today

July 17, 2007 at 8:48 am (Uncategorized)

>

*me at puncak Gunung Tok Nenek (Table & Chair) paras ketinggian 6,248 ft*

dalam usia yg semakin meningkat nih takde apa yg aku harap selain kehidupan yg diredhai-Nya. kalau ditanya apa yg aku nak sempena hari nih, ada banyakkk sebenarnya.. to name a few aku nak:

adik-adik aku berjaya dalam hidup
bapak bahagia sentiasa
jodoh aku & Mamoru di panjangkan
serta pergaulan aku dgn semua sentiasa dalam batas-batas yg ditetapkan agama

170779 – 170707

Permalink 7 Comments

i’m 28 today

July 17, 2007 at 8:48 am (Uncategorized)

*me at puncak Gunung Tok Nenek (Table & Chair) paras ketinggian 6,248 ft*

dalam usia yg semakin meningkat nih takde apa yg aku harap selain kehidupan yg diredhai-Nya. kalau ditanya apa yg aku nak sempena hari nih, ada banyakkk sebenarnya.. to name a few aku nak:

adik-adik aku berjaya dalam hidup
bapak bahagia sentiasa
jodoh aku & Mamoru di panjangkan
serta pergaulan aku dgn semua sentiasa dalam batas-batas yg ditetapkan agama

170779 – 170707

Permalink 8 Comments

i’m 28 today

July 17, 2007 at 12:48 am (Uncategorized)

*me at puncak Gunung Tok Nenek (Table & Chair) paras ketinggian 6,248 ft*

dalam usia yg semakin meningkat nih takde apa yg aku harap selain kehidupan yg diredhai-Nya. kalau ditanya apa yg aku nak sempena hari nih, ada banyakkk sebenarnya.. to name a few aku nak:

adik-adik aku berjaya dalam hidup
bapak bahagia sentiasa
jodoh aku & Mamoru di panjangkan
serta pergaulan aku dgn semua sentiasa dalam batas-batas yg ditetapkan agama

170779 – 170707

Permalink 7 Comments

>1 Rejab 1428 Hijrah

July 16, 2007 at 4:19 pm (Uncategorized)

>

*photo taken from Kenderong’s peak – descent to starting point*

p/s: subhanallah, indahnya alam ciptaan Tuhan.

Permalink Comments Off on >1 Rejab 1428 Hijrah

1 Rejab 1428 Hijrah

July 16, 2007 at 4:19 pm (Uncategorized)

*photo taken from Kenderong’s peak – descent to starting point*

p/s: subhanallah, indahnya alam ciptaan Tuhan.

Permalink Comments Off on 1 Rejab 1428 Hijrah

1 Rejab 1428 Hijrah

July 16, 2007 at 8:19 am (Uncategorized)

*photo taken from Kenderong’s peak – descent to starting point*

p/s: subhanallah, indahnya alam ciptaan Tuhan.

Permalink Comments Off on 1 Rejab 1428 Hijrah

Next page »